DELIRIUM TREMENS

 

Ao longo da historia, a sociedade asimilou o consumo de bebidas alcohólicas, chegando a converterse en característica dalgunhas culturas. É algo que se pode observar en festas, concertos e discotecas, tradicións, como parte dos hábitos de lecer da mocidade e mesmo na popularidade de fenómenos como os botellóns.

Con todo hai que ter en conta que o consumo de alcol pode xerar adicción, perdendo o bebedor o control da inxesta, co que se xera dependencia da substancia. E esta dependencia non se expresa só mediante o abuso da substancia, senón tamén a través de signos e síntomas que aparecen cando se deixa de tomar alcol. Entre os fenómenos máis graves da abstinencia do alcol atópase o delirium tremens.

  • A mecánica da abstinencia

Unha vez xerouse unha dependencia, o feito de retirar o obxecto ao que se é dependente provoca síndrome de abstinencia, é dicir, a ausencia da substancia no corpo provoca reaccións sintomáticas.

Xeralmente prodúcese o efecto contrario ao que provoca a substancia, o cal significa que no caso dunha substancia depresora como o alcol, produciranse síntomas de tipo maníaco, mentres que no caso das excitantes a síndrome de abstinencia consistirá nunha baixada da actividade xeral do organismo. En calquera caso, a retirada da substancia anhelada debe ser controlada, pois un cesamento demasiado brusco da subministración pode causar estes síndromes.

Dentro das síndromes de abstinencia relativos ao abuso do alcol, o considerado como máis grave é o denominado delirium tremens.

  • ¿Que é o delirium tremens?

Denomínase delirium tremens ao cadro confusional agudo producido pola privación alcohólica. É causado pola interrupción da inxesta de alcol en bebedores crónicos que desenvolveron unha dependencia física, e frecuentemente aparece despois de entre 4 e 72 horas de abstinencia.

Aínda que o delirium tremens adoita ocorrer en pacientes que deixan de beber despois dun consumo excesivo de alcol, é posible atopar casos nos que esta síndrome foi causado por enfermidades, traumatismos ou infeccións en individuos con alto consumo de alcol no pasado.

  • Os síntomas do delirium tremens.

Os principais síntomas que presenta esta síndrome son unha desintegración da conciencia en que aparecen alucinacións visuais, delirios, labilidad emocional e estupor. Tremores, axitación psicomotriz e convulsións tamén son frecuentes.

Xeralmente, o delirium tremens ten unha duración curta, pero independentemente disto trátase dunha síndrome perigosa, posto que un 20% dos casos resultan mortais en caso de non recibir atención médica, e mesmo con esta un 5% dos casos terminan no deceso do paciente.

  • Fases do delirium tremens.

Nunha primeira fase, empezan a observarse síntomas vexetativos tales como ansiedade, taquicardia, mareos, inquietude e insomnio, provocada por unha subida de noradrenalina en sangue. Se se chega á segunda fase, ao redor de 24 horas despois da súa aparición, a intensidade dos síntomas anteriores aumentan, con tremores incontrolables e sudoración intensa. Tamén poden aparecer convulsións.

Finalmente, na terceira fase aparece un estado de alteración da conciencia chamado obnubilación. Leste está definido pola propensión ás distraccións e a confusión, xunto cunha profunda desorientación. O máis característico desta fase é a aparición de alucinacións visuais e delirios, xunto cunha elevada sensación de angustia. Así mesmo, tamén se presentan axitación, taquipnea, hipertermia e taquicardia.

  • Posibles tratamentos.

Tendo en conta que o delirium tremens é unha problemática que pode provocar o falecemento do paciente, requírese a hospitalización inmediata daqueles que presenten os síntomas descritos, podendo ser necesario ingresar na UCI.

O tratamento para aplicar vai ter como obxectivos básicos manter ao paciente con vida, evitar complicacións e aliviar os síntomas. Así, a vixilancia do afectado vai ser constante, observándose o seu equilibrio hidroeléctrico e os signos vitais.

Aínda que o consumo excesivo de alcol é un fenómeno perigoso, e aqueles que cesan o seu consumo fano por bos motivos, é necesario que aqueles que decidan deixar o alcol teñan en conta a dependencia física que o seu organismo mantén con esa substancia.

Resulta imprescindible en casos de adiccións ou consumo de substancias durante un tempo prolongado (incluíndose medicamentos tales como tranquilizantes ou antidepresivos), que a retirada da substancia déase de maneira gradual.

Deixar un comentario

O teu enderezo electrónico non se publicará