Adicción e Autocastigo.

¿Preguntácheste por que na adicción a persoa que a padece consome ata destruírse?

Antes de responder esta pregunta é fundamental recoñecer que a adicción é unha enfermidade que modifica o cerebro e que por tanto altera a forma de ser e actuar dunha persoa.

Quen a padece tamén ten unha desorde emocional que lle impide vivir sen depender de algo externo como o é o consumo da substancia. Algo que se comprobou que padecen en común as persoas con adicción é un permanente sentimento de culpabilidade con auto desvalorización e minusvalía, que se converte nunha tendencia ao autocastigo, é dicir, a magoarse a si mesmos como sucede na adicción.

Cargando coa culpa.

En ocasións as persoas con adicción cargan un gran sentimento de culpabilidade acumulado no pasado e que non se lograron perdoar. Poden sentirse culpables de moitas situacións, como a morte dalgún ser querido, a enfermidade dalgún dos seus fillos ou o fracaso doutros, etcétera.

Como non se perdoan a si mesmos, aínda que os demais xa o fixeran, senten menos que os outros e con sentimentos de auto desvalorización persoal.

A adicción…

A adicción entón aparece como forma de liberarse desa carga, desenvolven condutas autodestructivas, sabotean o seu benestar como forma de castigo e poden non sentirse merecedores da felicidade.

Por isto é que a enfermidade da adicción require dun manexo especializado ou dun programa de axuda mutua que os libere desta culpa. Moitas persoas hoxe en rehabilitación recoñecen que merecen benestar e que existe unha solución para logralo.

¡Lembra que as adiccións teñen solución!

Deixar un comentario

O teu enderezo electrónico non se publicará