¿Porqué os “xa non volvo beber” son case sempre mentira?

¿Porqué os “xa non volvo beber” son case sempre mentira?


Convert Text to Speech

Aínda que beber alcol causa moitos efectos secundarios, finalmente esquécense e só lémbrase a sensación pracenteira.

“¡Xa non vou beber nunca máis!”

Sen dúbida, esta frase, pronunciada a miúdo durante un día de resaca ou despois de pasar unha mala noite por culpa dunhas copas de máis, é unha das grandes mentiras coas que os seres humanos tratamos de autoconvencernos para levar unha vida máis sa.

Con todo, apenas pasan os síntomas xérase unha especie de amnesia selectiva que borra todos os malos recordos asociados ás resacas, pero potencia a memoria relacionada co pracer xerado polo consumo de alcol.

Este fenómeno é moi común e en moitas ocasións pode conducir ao desenvolvemento de adiccións, xa sexa ao alcol ou a outras drogas de abuso, tales como os opiáceos, a cocaína ou a metanfetamina. Por iso, investigadores da Universidade de Brown acaban de publicar en Neuron un estudo no que analizan como se produce este fenómeno no cerebro, co fin de localizar os mecanismos implicados e modificalos, para evitar que as persoas adictas (e tamén as que non o son) deixen de esquecerse dos prexuízos que tantas veces causoulles o alcol.


Alcol, onde está o límite?


https://www.ispeech.org

Problemas co alcol: como saber onde está o límite?

Saír a cear, comer ou de festa e beber unha ou varias copas de viño ou cervexa son dous hábitos que forman parte dun mesmo ritual na cultura occidental. O lecer sen alcol é inconcibible para moitas persoas e as situacións sociais favorecen que esteamos en contacto coas bebidas alcohólicas constantemente.

Por tanto, non é de estrañar que o alcol sexa a droga máis consumida en España: como recolle a enquisa Idades 2011-2012 ( DGPNSD 2013), o 76 por cento dos participantes dixo consumir alcol no último ano e o Ministerio de Sanidade sitúa a idade de inicio do consumo entre os 13 e os 14 anos.

Abuso ou adicción.

A pesar de que os efectos negativos do alcol son coñecidos e difundidos, especialmente entre os menores, o abuso deste tipo de bebidas é frecuente. Entón, que nos empuxa a beber e onde está o límite?

Segundo Lourdes Azorín, médico responsable do tratamento de Alcol no Centro de Atención Ambulatoria de Proxecto Home Madrid, o alcol xoga un importante papel social, que pode determinar o inicio e establecemento dun abuso ou unha adicción.

“A presenza do alcol na nosa sociedade é enorme e a presión para beber tamén. O alcol é un depresor do sistema nervioso central e moitas persoas úsano como ansiolítico e con frecuencia enmascara cadros de depresión ansiosa”, apunta.

A sensación de desinhibición que provoca o alcol convérteo nunha substancia moi atractiva para moitas persoas que busquen ofrecer unha imaxe máis “aberta”, “divertida” ou queiran vencer a súa timidez. No caso dos adolescentes e os mozos, o consumo de alcol tamén pode ser unha forma de buscar a aprobación do grupo e sentirse parte del. Azorín explica que isto ocorre porque, o primeiro que fai o alcol é “deprimir as defensas conscientes, o sentido da realidade, de pertenza”, e por iso moitas persoas buscan eses efectos euforizantes que provoca a súa inxesta inicial.

Pola súa banda, Nestor Szerman, presidente da Fundación Patoloxía Dual sinala que a dependencia do consumo de alcol pode esconder outros trastornos psicolóxicos que lle empuxan a esta adicción. “A denominación abuso desapareceu das clasificacións internacionais. A adicción é unha enfermidade mental que, como outras, non se elixe e pode ter un curso clínico prolongado”, apunta Szerman. O especialista asegura que inflúen os factores individuais: “son persoas vulnerables desde o punto de vista xenético, doutros trastornos mentais e tamén factores ambientais”, engade.

Cando preocuparse

Nunha sociedade na que existe unha ampla a tolerancia e permisibilidad co consumo de alcol, é difícil determinar cando se está desenvolvendo unha dependencia. Azorín indica que a cantidade e frecuencia do consumo de alcol e a alta tolerancia para os efectos do mesmo son un dato de alarma. “Cando se produciu un problema asociado ao consumo de alcol e a persoa non puido cambiar o patrón de comportamento, por exemplo unha persoa que lle retiraron o carné de conducir por alcoholemia e non variou a súa conduta, é tamén un dato de alarma”, engade.

Szerman asegura que se un individuo “necesita” alcol, aínda que sexa só as fins de semana, xa estamos a falar dun trastorno xa en marcha. “Pode ser outro tipo de trastorno, sen dependencia fisiolóxica e, se bebe en atracons, máis rápido que os demais, con dificultades de control, estamos ante un Trastorno por Consumo de Alcol, que debe ter un tratamento adecuado” aclara.

O especialista sinala que, como calquera enfermidade, se non se recoñece e trátase, este trastorno entraña perigos físicos, psíquicos, de conduta e de axuste psicosocial.

Como tratalo

Quen é o primeiro en detectar este problema? É consciente o propio afectado?

Segundo Azorín, con frecuencia as persoas saben, polo menos a un nivel precosnciente que teñen un problema co alcol pero a ambivalencia para afrontar esta situación é moi grande e levántanse resistencias ao tratamento. “As familias danse conta, na maioría dos casos, e son un axente terapéutico moi importante para axudar a iniciar e soster un proceso terapéutico”, sinala.

Aínda que quen o sofre tentará ocultalo ou minimizalo, Szerman asegura que as persoas que lle rodean deben poñer en evidencia que necesita axuda e que, en mans de expertos, pode ser moi beneficiosa.

O experto recomenda facer un diagnóstico individualizado en patoloxía dual para prescribir o mellor tratamento.

“Trátase dun proceso longo que require moito esforzo”, apunta Azorín. As terapias destes pacientes son procesos de tratamento integral, no que intervén un equipo multidisciplinar de médicos, psicólogos, psiquiatras, terapeutas e animadores socioculturais, que pretende establecer un plan que aborde distintos aspectos para promocionar e fortalecer a saúde e as capacidades da persoa afectada pola adicción.

“No proceso terapéutico combínanse a intervención grupal, a individual e a intervención familiar e, se é preciso, a intervención para a reinserción ou a formación laboral. Hai varios programas de menores, de centro de día para persoas con patoloxía dual, de centro de día de persoas que necesitan unha maior contención, de tratamento ambulatorio de dúas sesións semanais… Adaptámonos á demanda e á situación de cada persoa”, explica a especialista.

Por outra banda, o papel de familiares e amigos é moi destacado durante o proceso, por iso, Azorín aconsella confrontar ao paciente coa súa realidade, “desde o agarimo pero con firmeza”. “Moitas veces, a tolerancia de determinadas condutas no seo familiar non axuda. Hai que ofrecerlle información, facilitarlle recursos aos que acudir e darlle acompañamento no proceso e apoio. Sabemos que isto é fundamental en moitísimos casos”, conclúe.

Pautas dos expertos para previr a adicción

Dificultar o seu acceso aos menores.

Recoñecer os factores de risco para identificar outros trastornos mentais, diagnosticados ou non, que poida ter o neno/adolescente ou os antecedentes na familia biolóxica desta persoa.

Revisar o propio consumo de alcol, xa que en moitos casos é elevado e a tolerancia social ás cantidades que se toman é moito maior que a recomendable.

Aumentar a información e a formación.

Procurar un lecer máis saudable e diversificado, “o sumun da diversión non pode ser o botellón”.

Valorar a sobriedade, a lucidez da conciencia como valor transversal a todo.

Valorar a liberdade e a responsabilidade, somos suxeitos de dereito e de deberes.

Ofrecer educación para desenvolver a intelixencia emocional e o equilibrio persoal.


Areva no espazo de asociacións do Hospital Montecelo


iSpeech.org

Desde este mes de Decembro, #AREVA tamén está no espazo de asociacións do #HospitalMontecelo. Serán o primeiro e terceiro venres de mes.
O segundo e cuarto venres estamos no #HospitalProvincial de Pontevedra e os luns e venres no #HospitalDoSalnés. En todos eles en horario de 10:00 a 12:00 horas.


Día Mundial Sen Alcol


Text to Speech Demo

O 15 de Novembro celébrase o Día Mundial Sen Alcol.

Con tal motivo AREVA levou a cabo ao longo da fín de semana diversas actividades con carácter informativo sobre a enfermidade alcohólica. A pesar de que hoxe en día hay máis información sobre a enfermidade alcohólica, aínda sigue a ser "descoñecida" como tal por gran parte da sociedade. 

Queremos felicitar  @s compañeir@s que cos seus testemuños en prensa e o seu exemplo, que non e nada facil,  transmitiron a mensaxe as persoas que teñan problemas co alcol que non están sos/soas , que hay saída e que si se quere pódese.

                             

O Venres 15 de Novembro estivemos na Plaza de Galicia cunha mesa informativa.

            

E o Sábado 16 de Novembro tivemos unha charla informativa, "O alcoholismo desde o punto de vista familiar" impartida polo Dr. Manuel Isorna Folgar na Sala de conferencias do Auditorio Municipal de Vilagarcía de Arousa.

              

 

MOITAS GRAZAS A TOD@S POLO INTERESE AMOSADO E POLA  VOSA COLABORACIÓN

 

 

 

 

 

 

 

 


O disfraz ante o alcol.


iSpeech

Cada un de nós, ao longo da vida, “constrúe” un eu que lle permite relacionarse co mundo, un eu funcional co que se manexa.

Algunhas veces ese eu é fiel ao que realmente desexamos, outras temos tanto medo que o eu acaba atrapado na gaiola de déboos “debo facer”, “debo ser”, “que pensarán de min” ou “se son así me deixarán de querer”.

Ese tipo de gaiolas oprímennos e fannos renunciar a unha vida máis plena, máis lixeira, unha vida de maior paz en definitiva. Así funciona a gran maioría das persoas. Con todo, os adictos vivimos dentro dunha gaiola aínda maior e moitísimo máis sofisticada. Non somos conscientes de que estamos atrapados, como tampouco se dan conta as persoas sas das  gaiolas que habitan, só que a nós non nos queda máis remedio que saír delas ou morreremos.

O eu  enxaulado é “O personaxe”, o disfrace que elaboramos para poder soster unha vida de consumo.

Os disfraces que podemos vestir son de distintos tipos e poden ir cambiando ao longo do tempo. Está o disfrace de  malote que é desde o que a persoa actúa pasando de todo o que ocorre á súa ao redor, aparenta non sentir dor, xamais mostra a súa vulnerabilidade, parece non importarlle nada, vai “á súa bóla”, non dá explicacións por nada do que fai… En definitiva, está completamente só pero isto permítelle consumir e sentir que non lle debe explicacións a ninguén.

Tamén temos o disfrace da vítima desde o que a persoa en todo momento mostra unha actitude de vulnerabilidade  impostada, sente que a vida é inxusta, que os demais non se interesan por ela, que o traballo non lle vai ben, que a súa parella non lle quere como necesita, que os seus fillos son uns ingratos, e mil causas máis que xustifican o seu consumo..... ¿como vai deixar de consumir se todo vai mal?

Logo está o disfrace de empresario/a de éxito, neste caso a persoa actúa coma se todo o mundo debéselle respecto e admiración, non se deixa cuestionar, é soberbio e prepotente, nunca pide axuda,  subestima aos demais, xulga o comportamento alleo pero xamais se pon en dúbida a si mesmo, é  redicho e  impertinente… Todas estas estratexias sérvenlle para non ver a súa gaiola e así poder seguir consumindo porque..... ¿quen é ninguén para dicirlle nada?.

Podería seguir, os disfraces son diversos e cada un ten os seus matices.

Darse conta de que un está gobernado polo seu personaxe, polo eu atemorizado, é unha das cousas máis complexas que hai. Durante a rehabilitación, os terapeutas e compañeiros de terapia dinche en moitas ocasións: «Está a falar o teu personaxe», «deixa xa ao personaxe», «sal dunha vez do teu personaxe», «se non te desprendes do personaxe, volverás consumir». E así é, para eliminar algo tan importante como é o consumo nun adicto, hai que quitarse o disfrace, tomar conciencia da gaiola na que vives, ser humilde, asumir que non sabes quen es, pedir axuda e ir, moi aos poucos, co apoio do grupo de terapia e con moito traballo persoal, descubrindo quen es en realidade e que é o que queres. Porque vivir desde a Verdade é a única maneira de deixar de consumir. Como tamén o é para todas esas persoas que seguen nas súas gaiolas, se queren vivir en paz consigo mesmas.

Fonte: Oihan Iturbide


ALCOHÓLICO EU?


iSpeech

Pode ser un excelente profesional, un gran artista, un técnico competente, un traballador con bo desempeño, un dirixente íntegro. Pode ser un ser humano de bos valores, un amoroso pai de familia, un amantísimo esposo, un magnífico fillo, un extraordinario amigo. Pero o alcol pódeo transformar.

O home desta historia comezou a inxerir bebidas alcohólicas despois que chegou á adultez. Terminou unha carreira universitaria. Logo comezou a reunirse con amigos bebedores, pasou o tempo e converteuse nun dependente ao tóxico, que foi deixando nel todo tipo de pegadas.

Agora está deteriorado, desnutrido, con úlceras gástricas e problemas hepáticos, sen traballo, divorciado, rexeitado polos fillos, con abandono de hábitos hixiénicos, e non recoñece estar enfermo polo que se nega a buscar axuda profesional por máis que llo aconsellen os seus familiares e amigos.

Esta pode ser a historia de calquera ser humano atrapado polo alcol, e que vai perdendo os seus valores debido a unha moi seria enfermidade, con severas repercusións orgánicas, psicolóxicas e sociais.

A dependencia alcohólica é un dos graves problemas de saúde mental, caracterízase por un consumo excesivo de alcol durante un tempo prolongado, con incapacidade de suspender ou reducir o consumo. Se o individuo non o inxere aparecen síntomas de abstinencia, tales como: ansiedade marcada, irritabilidad, tremores, necesidade de consumir alcol a maioría dos días para lograr "estar ben".

Os problemas relacionados co alcol considéranse un grave prexuízo para a saúde, que aumenta o risco de morte como consecuencia de enfermidades no fígado, cancro, depresión, accidentes, etcétera.

A maioría dos alcohólicos non recoñecen o seu problema e, por tanto, non buscan axuda para resolvelo. Polo xeral cando solicitan asistencia médica fano polos efectos do alcoholismo sobre o seu estado físico e psicolóxico.

Consecuencias e efectos do alcoholismo

Físicos: cancro, enfermidades no fígado, cefaleas, diabetes, gastritis, intoxicación alcohólica, problemas cardiovasculares, insomnio, pancreatitis, infarto ou hemorraxia cerebral, deficiencias nutricionais, polineuropatía, dexeneración cerebral, disfunción sexual eréctil.

Psicolóxicos: depresión, ansiedade, ira, celotipia, agresividade verbal e física, psicose, síndrome de Korsakoff, demencia alcohólica.

Sociais: disfunción e desestruturación familiar, violencia intrafamiliar, problemas laborais, problemas económicos, accidentes, malos tratos á parella, problemas legais

Algunhas pautas para determinar que unha persoa é alcohólica

- Consumo excesivo de alcol por tempo prolongado.

- Desexo intenso e compulsivo de beber.

- Falta de control, referido tanto á necesidade de empezar a beber como á incapacidade para suspender o consumo.

- Beber cando se está só (ou soa), e tratar de ocultar a súa conduta ás persoas da súa contorna.

- Síndrome de abstinencia cando non consome, que se caracteriza polos malestares físicos xa descritos anteriormente e que o paciente tenta aliviar bebendo.

- Lapsus ou lagoas na memoria.

- Interferencia na vida cotiá: abandono progresivo doutras fontes de pracer; perda de intereses e motivacións, interese centrado na botella; descoido de hábitos, diminución do rendemento laboral ou académico.

O consumo de alcol persiste con independencia das súas consecuencias físicas, psicolóxicas, orgánicas, da deterioración cognitiva, ou das repercusións que teña sobre a actividade laboral, as relacións familiares e sociais.

Como xa comentei, polo xeral un alcohólico non recoñece nun primeiro momento que ten problema coa devandita droga. Este feito dificulta o diagnóstico e o tratamento médico.

A avaliación médico-psiquiátrica será fundamental para valorar o grao e o patrón de consumo de alcol do paciente (uso, abuso ou dependencia). O médico interrogará ao paciente e aos seus familiares sobre os seus hábitos en relación ao consumo. Tamén se realiza un exame físico e probas para detectar enfermidades consecuencias do alcol.

Con todo, con todo o mal que se atope e as complicacións que teña, moitas veces, neste momento, o enfermo insiste e repite: "Eu non son un alcohólico".

Fonte: Felix J. Lahuerta Millas


O día a día do alcoholismo


iSpeech

O ALCOHOLISMO SUPÉRASE NO DÍA A DÍA

Hoxe pódese dar fin ás promesas e os xuramentos de non máis alcol, o nunca máis o farei e unha chea de promesas rotas, proxectos de prazos incumpridos, incluso as “ probatinas ” temporais non saíron como esperabamos, tamén fracasamos, etc...

¿Por que ocorre isto en Alcoholismo?

Por que os xuramentos e promesas teñen a duración que tarde a persoa en volver coller unha botella e tomar alcol.
Podemos estar sen probar unha pinga días, quizá meses, pero se a persoa é dependente do alcol en canto tome o primeiro grolo beberase todo o que non se bebeu ata entón e máis, o desexo sincero de non volver beber alcol, vese superado pola nosa enfermidade que nos condena a volver repetir a conduta indesexable que nos reconduce ao abuso do alcol e a chegar ás malditas bebedeiras.

Só coas boas intencións non é suficiente para deter a obsesión pola bebida, podemos crer que a ocultamos nalgún lugar da nosa mente, pero non desaparece, mantense á espera de que a autosuficiencia e a confianza fagan o seu traballo, todo en nós é un campo de batalla, do que non parece que formemos parte. Limitámonos a recibir golpes sen posibilidade de poder detelos, a indefensión é total e o desconcerto tamén, había sinceridade absoluta nas promesas, aínda que quizá non sexamos conscientes do prometido, por descoñecemento do seu alcance.
Ao comezar a entender o problema sentimos aterrados e entón é cando debemos pedir axuda e os que conseguiron a sobriedade acoden no noso auxilio, dándonos co seu exemplo a marabillosa noticia de que todo empeza por estar un día sen beber, e encamíñannos a non ter máis aló do día a día ningún proxecto de abstinencia, comprobamos tras non poucas probas, que non importa o que bebamos, sempre acabamos en dificultades sen pretendelo, malgastamos enerxía futura e pasada e nunca utilizamos a única que realmente temos : a de hoxe.

Moitas persoas que coñecemos e son como nós, deixaron de beber un tempo máis ou menos longo e "crendo na curación" polo ben que estaban volveron recaer, coa súa consecuente carga de humillación, culpa e remorso.
Con tales fazañas no noso haber, calquera referencia lémbranos todos os nosos fracasos e desastres emocionais correspondentes e sitúanos ante o alcoholismo como o que é, unha enfermidade permanente que só se para coa abstinencia, así que nosa propia experiencia ensínanos a non facer promesas a longo prazo.

O que está ao noso alcance é: permanecer un día sen beber, hoxe, sen importar  cal sexa circunstancia que nos toque vivir, o pasar esa proba é a continuidade de dicir agora non, pase o que pase agora non, leste é unha formulación flexible que pode ser utilizado en calquera momento, podemos adaptalo a cada necesidade, non é preciso nin lugar nin hora sempre é agora, ninguén pode vivir noutro momento. Vivir o presente é unha maneira sinxela de resolver un problema tan complicado como o alcoholismo activo. Nese momento decidimos non beber e é precisamente nese momento presente cando unicamente podemos facelo, todo ocorre no agora. Cando as dúbidas asáltennos, pensemos onde está escrito que mañá estaremos vivos, só por hoxe pódese conseguir non beber, como se poden lograr moitas cousas, hai que querer, aínda que as dificultades sexan grandes, pero non insuperables, para superalas a forza do grupo de autoaxuda achega a firmeza necesaria para conseguilo.

Sós nunca puidemos e tampouco poderemos agora.

Fonte: Alcoholismo, Eu estiven no inferno.


AREVA-Vilagarcía nas XXVIII Xornadas das Pontes


iSpeech
Este fin de semana acudimos as XXVIII Xornadas sobre Alcoholismo organizadas pola Asociación ADIANTE de As Pontes.

Un día moi proveitoso, donde tivemos a oportunidade de asistir po la mañan as charlas e testimonios de enfermos e familiares e pola tarde participar nos talleres que se levaron a cabo.

Un día inesquezible que repetiremos sin a menor dúbida.

Grazas a tod@s por esta nova edición e ata as próximas COMPAÑEIR@S.

 


Non te sentes a esperar que suceda….


https://www.ispeech.org

Non te sentes a esperar que suceda....

A Recuperación implica abstinencia, tempo e traballo.

Pero tamén durísimos momentos de desesperanza, ansiedade, culpa e soidade. As ganas de consumir entrelázanse endiabladamente con problemas de parella, económicos, laborais, legais...etc. Son os días nos que nos expoñemos abandonar, arroxar a toalla e desaparecer (para consumir).

Pero tamén son os días de crecemento, de levar á práctica o aprendido e, sobretodo, de aferrarnos ao noso plan. Porque agora (e esta é a gran diferenza) temos un plan.

Horarios estritos, levantarnos cedo, coidar hixiene, limpeza e orde do fogar, alimentación, soño, exercicio, meditación, lectura, tempo con compañeiros... todo iso con honestidade e humildade, supón o eixo do traballo ao que habemos de agarrarnos (máis que nunca) nestes días terribles. Son as dores do crecemento que, como todo o demais, tamén pasarán.

Como din os avisos de tráfico: "Con néboa non pare".

Nestes días non somos capaces de ver a luz ao final do túnel pero (e esta é outra diferenza importante) agora sabemos que esa luz existe. Cando as nubes negras desaparezan e mantivésemos o rumbo saberemos que non somos os mesmos. Volver sempre ao noso plan inicial, ao A, B, C pero cada vez cun corazón máis aberto. Agora sabemos que non hai de que escapar. É a vida e a súa dor inherente. Todo normal, manteñamos a calma. Son días de aprendizaxe, días que nos transforman dándonos esperanza e convencéndonos de que a recuperación existe, somos a proba vivente.

A recuperación somos nós

Sabémolo agora e saberémolo sempre, pase o que pase, e non hai marcha atrás.

Fonte: Alejandro Rodríguez


Xornada de portas abertas.


iSpeech.org

CONFERENCIA.

O vindeiro luns 10 de Xuño de 2019, AREVA-Vilagarcía organiza unha conferencia dirixida tanto a xóvenes como adultos.

Terán lugar no Salón do Liceo - Casino de Vilagarcía de Arousa as 20:00 horas. Contaremos coa colaboración do Dr. Manuel Isorna Folgar e do Dr. Fernando Cadaveira Mahía.

Si tes problemas co consumo de alcol ou precisas información sobre a enfermidade alcohólica, non dubides en achegarte. A entrada e gratuita.

¡ ESPERAMOSTE !


Traducir a…

Arquivos

Calendario

Xuño 2020
M T W T F S S
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  

Seguirme no Twiter

¿ ÓNDE ESTÁMOS ?…

Subscríbete ao blogue por correo electrónico

Introduce o teu correo electrónico para subscribirte a este blogue e recibir notificacións de novas entradas.

Visitas

contador de visitas

Traducir a…

Arquivos

Calendario

Xuño 2020
M T W T F S S
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  

Seguirme no Twiter

¿ ÓNDE ESTÁMOS ?…

Subscríbete ao blogue por correo electrónico

Introduce o teu correo electrónico para subscribirte a este blogue e recibir notificacións de novas entradas.

Visitas

contador de visitas
A %d blogueros les gusta esto: