Category Archives: Coñecer a enfermidade

¿Por que beben os adolescentes?


iSpeech

Para os adolescentes o alcol é como un "quitapenas" que permitiría esquivar os límites que a realidade impón e acceder a un mundo que ofrecería mellores condicións de sensación.

A adolescencia é un momento particularmente vulnerable na vida dunha persoa, por ser un momento de "transición" entre a perda dos pais como educadores principais e a procura ou o encontro doutras novas figuras, desexos e sensacións. A todo isto tamén se suma o enfrontamento cun mundo que cada vez se lles vai facendo máis complexo.

Existe ademais un verdadeiro "bombardeo" da publicidade dirixida cara aos adolescentes, apetecible para o mercado; basta ver como exemplo respecto diso, as publicidades de cervexa destinadas a mozas e o "encontro" entre eles se lla consome xuntos.

Os adolescentes tamén afrontan nesta etapa o erotismo, os encontros sexuais... que os atemoriza, pero en silencio. En diferentes pobos e culturas, atopamos cerimonias e rituais de iniciación como forma de marcar no simbólico esta pasaxe da nenez ao "mundo adulto", en moitos casos como marcas no real e en todos poñendo en xogo corpo exposto ao sufrimento e á morte.

Agora ben, ¿que sucede nunha sociedade na que se perdeu o rito de iniciación dos actos simbólicos que marcan esta saída  e a entrada á madurez como son todas as sociedades modernas do primeiro mundo?

É posible que na nosa cultura actual, o alcol xogue algún papel neste sentido para os adolescentes en tanto "se é grande" por estar "a tomar alcol" ou por estar bebedo.
Por outra banda, o alcol "solta a lingua" e "dá ánimos" para "encarar" o xogo da sedución inicial.

O alcol é unha droga socialmente aceptada, como xa dixemos noutros puntos, e esta droga daría, desde a consideración dos mozos, a forza e o valor necesarios para os primeiros encontros sexuais tan desexados e tan temidos. Entón, ármanse dun escenario: a discoteca, o monte ou en calquera parque ou lugar onde facer o denominado "botellón", no cal beber para así poder, a través deste acto, estar nun estado de embriaguez ou bebedeira, sentirse grandes e pensar que están a facer cousas de persoas adultas.


¿Porqué os “xa non volvo beber” son case sempre mentira?


Convert Text to Speech

Aínda que beber alcol causa moitos efectos secundarios, finalmente esquécense e só lémbrase a sensación pracenteira.

“¡Xa non vou beber nunca máis!”

Sen dúbida, esta frase, pronunciada a miúdo durante un día de resaca ou despois de pasar unha mala noite por culpa dunhas copas de máis, é unha das grandes mentiras coas que os seres humanos tratamos de autoconvencernos para levar unha vida máis sa.

Con todo, apenas pasan os síntomas xérase unha especie de amnesia selectiva que borra todos os malos recordos asociados ás resacas, pero potencia a memoria relacionada co pracer xerado polo consumo de alcol.

Este fenómeno é moi común e en moitas ocasións pode conducir ao desenvolvemento de adiccións, xa sexa ao alcol ou a outras drogas de abuso, tales como os opiáceos, a cocaína ou a metanfetamina. Por iso, investigadores da Universidade de Brown acaban de publicar en Neuron un estudo no que analizan como se produce este fenómeno no cerebro, co fin de localizar os mecanismos implicados e modificalos, para evitar que as persoas adictas (e tamén as que non o son) deixen de esquecerse dos prexuízos que tantas veces causoulles o alcol.


O disfraz ante o alcol.


iSpeech

Cada un de nós, ao longo da vida, “constrúe” un eu que lle permite relacionarse co mundo, un eu funcional co que se manexa.

Algunhas veces ese eu é fiel ao que realmente desexamos, outras temos tanto medo que o eu acaba atrapado na gaiola de déboos “debo facer”, “debo ser”, “que pensarán de min” ou “se son así me deixarán de querer”.

Ese tipo de gaiolas oprímennos e fannos renunciar a unha vida máis plena, máis lixeira, unha vida de maior paz en definitiva. Así funciona a gran maioría das persoas. Con todo, os adictos vivimos dentro dunha gaiola aínda maior e moitísimo máis sofisticada. Non somos conscientes de que estamos atrapados, como tampouco se dan conta as persoas sas das  gaiolas que habitan, só que a nós non nos queda máis remedio que saír delas ou morreremos.

O eu  enxaulado é “O personaxe”, o disfrace que elaboramos para poder soster unha vida de consumo.

Os disfraces que podemos vestir son de distintos tipos e poden ir cambiando ao longo do tempo. Está o disfrace de  malote que é desde o que a persoa actúa pasando de todo o que ocorre á súa ao redor, aparenta non sentir dor, xamais mostra a súa vulnerabilidade, parece non importarlle nada, vai “á súa bóla”, non dá explicacións por nada do que fai… En definitiva, está completamente só pero isto permítelle consumir e sentir que non lle debe explicacións a ninguén.

Tamén temos o disfrace da vítima desde o que a persoa en todo momento mostra unha actitude de vulnerabilidade  impostada, sente que a vida é inxusta, que os demais non se interesan por ela, que o traballo non lle vai ben, que a súa parella non lle quere como necesita, que os seus fillos son uns ingratos, e mil causas máis que xustifican o seu consumo..... ¿como vai deixar de consumir se todo vai mal?

Logo está o disfrace de empresario/a de éxito, neste caso a persoa actúa coma se todo o mundo debéselle respecto e admiración, non se deixa cuestionar, é soberbio e prepotente, nunca pide axuda,  subestima aos demais, xulga o comportamento alleo pero xamais se pon en dúbida a si mesmo, é  redicho e  impertinente… Todas estas estratexias sérvenlle para non ver a súa gaiola e así poder seguir consumindo porque..... ¿quen é ninguén para dicirlle nada?.

Podería seguir, os disfraces son diversos e cada un ten os seus matices.

Darse conta de que un está gobernado polo seu personaxe, polo eu atemorizado, é unha das cousas máis complexas que hai. Durante a rehabilitación, os terapeutas e compañeiros de terapia dinche en moitas ocasións: «Está a falar o teu personaxe», «deixa xa ao personaxe», «sal dunha vez do teu personaxe», «se non te desprendes do personaxe, volverás consumir». E así é, para eliminar algo tan importante como é o consumo nun adicto, hai que quitarse o disfrace, tomar conciencia da gaiola na que vives, ser humilde, asumir que non sabes quen es, pedir axuda e ir, moi aos poucos, co apoio do grupo de terapia e con moito traballo persoal, descubrindo quen es en realidade e que é o que queres. Porque vivir desde a Verdade é a única maneira de deixar de consumir. Como tamén o é para todas esas persoas que seguen nas súas gaiolas, se queren vivir en paz consigo mesmas.

Fonte: Oihan Iturbide


ALCOHÓLICO EU?


iSpeech

Pode ser un excelente profesional, un gran artista, un técnico competente, un traballador con bo desempeño, un dirixente íntegro. Pode ser un ser humano de bos valores, un amoroso pai de familia, un amantísimo esposo, un magnífico fillo, un extraordinario amigo. Pero o alcol pódeo transformar.

O home desta historia comezou a inxerir bebidas alcohólicas despois que chegou á adultez. Terminou unha carreira universitaria. Logo comezou a reunirse con amigos bebedores, pasou o tempo e converteuse nun dependente ao tóxico, que foi deixando nel todo tipo de pegadas.

Agora está deteriorado, desnutrido, con úlceras gástricas e problemas hepáticos, sen traballo, divorciado, rexeitado polos fillos, con abandono de hábitos hixiénicos, e non recoñece estar enfermo polo que se nega a buscar axuda profesional por máis que llo aconsellen os seus familiares e amigos.

Esta pode ser a historia de calquera ser humano atrapado polo alcol, e que vai perdendo os seus valores debido a unha moi seria enfermidade, con severas repercusións orgánicas, psicolóxicas e sociais.

A dependencia alcohólica é un dos graves problemas de saúde mental, caracterízase por un consumo excesivo de alcol durante un tempo prolongado, con incapacidade de suspender ou reducir o consumo. Se o individuo non o inxere aparecen síntomas de abstinencia, tales como: ansiedade marcada, irritabilidad, tremores, necesidade de consumir alcol a maioría dos días para lograr "estar ben".

Os problemas relacionados co alcol considéranse un grave prexuízo para a saúde, que aumenta o risco de morte como consecuencia de enfermidades no fígado, cancro, depresión, accidentes, etcétera.

A maioría dos alcohólicos non recoñecen o seu problema e, por tanto, non buscan axuda para resolvelo. Polo xeral cando solicitan asistencia médica fano polos efectos do alcoholismo sobre o seu estado físico e psicolóxico.

Consecuencias e efectos do alcoholismo

Físicos: cancro, enfermidades no fígado, cefaleas, diabetes, gastritis, intoxicación alcohólica, problemas cardiovasculares, insomnio, pancreatitis, infarto ou hemorraxia cerebral, deficiencias nutricionais, polineuropatía, dexeneración cerebral, disfunción sexual eréctil.

Psicolóxicos: depresión, ansiedade, ira, celotipia, agresividade verbal e física, psicose, síndrome de Korsakoff, demencia alcohólica.

Sociais: disfunción e desestruturación familiar, violencia intrafamiliar, problemas laborais, problemas económicos, accidentes, malos tratos á parella, problemas legais

Algunhas pautas para determinar que unha persoa é alcohólica

- Consumo excesivo de alcol por tempo prolongado.

- Desexo intenso e compulsivo de beber.

- Falta de control, referido tanto á necesidade de empezar a beber como á incapacidade para suspender o consumo.

- Beber cando se está só (ou soa), e tratar de ocultar a súa conduta ás persoas da súa contorna.

- Síndrome de abstinencia cando non consome, que se caracteriza polos malestares físicos xa descritos anteriormente e que o paciente tenta aliviar bebendo.

- Lapsus ou lagoas na memoria.

- Interferencia na vida cotiá: abandono progresivo doutras fontes de pracer; perda de intereses e motivacións, interese centrado na botella; descoido de hábitos, diminución do rendemento laboral ou académico.

O consumo de alcol persiste con independencia das súas consecuencias físicas, psicolóxicas, orgánicas, da deterioración cognitiva, ou das repercusións que teña sobre a actividade laboral, as relacións familiares e sociais.

Como xa comentei, polo xeral un alcohólico non recoñece nun primeiro momento que ten problema coa devandita droga. Este feito dificulta o diagnóstico e o tratamento médico.

A avaliación médico-psiquiátrica será fundamental para valorar o grao e o patrón de consumo de alcol do paciente (uso, abuso ou dependencia). O médico interrogará ao paciente e aos seus familiares sobre os seus hábitos en relación ao consumo. Tamén se realiza un exame físico e probas para detectar enfermidades consecuencias do alcol.

Con todo, con todo o mal que se atope e as complicacións que teña, moitas veces, neste momento, o enfermo insiste e repite: "Eu non son un alcohólico".

Fonte: Felix J. Lahuerta Millas


Non te sentes a esperar que suceda….


https://www.ispeech.org

Non te sentes a esperar que suceda....

A Recuperación implica abstinencia, tempo e traballo.

Pero tamén durísimos momentos de desesperanza, ansiedade, culpa e soidade. As ganas de consumir entrelázanse endiabladamente con problemas de parella, económicos, laborais, legais...etc. Son os días nos que nos expoñemos abandonar, arroxar a toalla e desaparecer (para consumir).

Pero tamén son os días de crecemento, de levar á práctica o aprendido e, sobretodo, de aferrarnos ao noso plan. Porque agora (e esta é a gran diferenza) temos un plan.

Horarios estritos, levantarnos cedo, coidar hixiene, limpeza e orde do fogar, alimentación, soño, exercicio, meditación, lectura, tempo con compañeiros... todo iso con honestidade e humildade, supón o eixo do traballo ao que habemos de agarrarnos (máis que nunca) nestes días terribles. Son as dores do crecemento que, como todo o demais, tamén pasarán.

Como din os avisos de tráfico: "Con néboa non pare".

Nestes días non somos capaces de ver a luz ao final do túnel pero (e esta é outra diferenza importante) agora sabemos que esa luz existe. Cando as nubes negras desaparezan e mantivésemos o rumbo saberemos que non somos os mesmos. Volver sempre ao noso plan inicial, ao A, B, C pero cada vez cun corazón máis aberto. Agora sabemos que non hai de que escapar. É a vida e a súa dor inherente. Todo normal, manteñamos a calma. Son días de aprendizaxe, días que nos transforman dándonos esperanza e convencéndonos de que a recuperación existe, somos a proba vivente.

A recuperación somos nós

Sabémolo agora e saberémolo sempre, pase o que pase, e non hai marcha atrás.

Fonte: Alejandro Rodríguez


DELIRIUM TREMENS


iSpeech
 

Ao longo da historia, a sociedade asimilou o consumo de bebidas alcohólicas, chegando a converterse en característica dalgunhas culturas. É algo que se pode observar en festas, concertos e discotecas, tradicións, como parte dos hábitos de lecer da mocidade e mesmo na popularidade de fenómenos como os botellóns.

Con todo hai que ter en conta que o consumo de alcol pode xerar adicción, perdendo o bebedor o control da inxesta, co que se xera dependencia da substancia. E esta dependencia non se expresa só mediante o abuso da substancia, senón tamén a través de signos e síntomas que aparecen cando se deixa de tomar alcol. Entre os fenómenos máis graves da abstinencia do alcol atópase o delirium tremens.

  • A mecánica da abstinencia

Unha vez xerouse unha dependencia, o feito de retirar o obxecto ao que se é dependente provoca síndrome de abstinencia, é dicir, a ausencia da substancia no corpo provoca reaccións sintomáticas.

Xeralmente prodúcese o efecto contrario ao que provoca a substancia, o cal significa que no caso dunha substancia depresora como o alcol, produciranse síntomas de tipo maníaco, mentres que no caso das excitantes a síndrome de abstinencia consistirá nunha baixada da actividade xeral do organismo. En calquera caso, a retirada da substancia anhelada debe ser controlada, pois un cesamento demasiado brusco da subministración pode causar estes síndromes.

Dentro das síndromes de abstinencia relativos ao abuso do alcol, o considerado como máis grave é o denominado delirium tremens.

  • ¿Que é o delirium tremens?

Denomínase delirium tremens ao cadro confusional agudo producido pola privación alcohólica. É causado pola interrupción da inxesta de alcol en bebedores crónicos que desenvolveron unha dependencia física, e frecuentemente aparece despois de entre 4 e 72 horas de abstinencia.

Aínda que o delirium tremens adoita ocorrer en pacientes que deixan de beber despois dun consumo excesivo de alcol, é posible atopar casos nos que esta síndrome foi causado por enfermidades, traumatismos ou infeccións en individuos con alto consumo de alcol no pasado.

  • Os síntomas do delirium tremens.

Os principais síntomas que presenta esta síndrome son unha desintegración da conciencia en que aparecen alucinacións visuais, delirios, labilidad emocional e estupor. Tremores, axitación psicomotriz e convulsións tamén son frecuentes.

Xeralmente, o delirium tremens ten unha duración curta, pero independentemente disto trátase dunha síndrome perigosa, posto que un 20% dos casos resultan mortais en caso de non recibir atención médica, e mesmo con esta un 5% dos casos terminan no deceso do paciente.

  • Fases do delirium tremens.

Nunha primeira fase, empezan a observarse síntomas vexetativos tales como ansiedade, taquicardia, mareos, inquietude e insomnio, provocada por unha subida de noradrenalina en sangue. Se se chega á segunda fase, ao redor de 24 horas despois da súa aparición, a intensidade dos síntomas anteriores aumentan, con tremores incontrolables e sudoración intensa. Tamén poden aparecer convulsións.

Finalmente, na terceira fase aparece un estado de alteración da conciencia chamado obnubilación. Leste está definido pola propensión ás distraccións e a confusión, xunto cunha profunda desorientación. O máis característico desta fase é a aparición de alucinacións visuais e delirios, xunto cunha elevada sensación de angustia. Así mesmo, tamén se presentan axitación, taquipnea, hipertermia e taquicardia.

  • Posibles tratamentos.

Tendo en conta que o delirium tremens é unha problemática que pode provocar o falecemento do paciente, requírese a hospitalización inmediata daqueles que presenten os síntomas descritos, podendo ser necesario ingresar na UCI.

O tratamento para aplicar vai ter como obxectivos básicos manter ao paciente con vida, evitar complicacións e aliviar os síntomas. Así, a vixilancia do afectado vai ser constante, observándose o seu equilibrio hidroeléctrico e os signos vitais.

Aínda que o consumo excesivo de alcol é un fenómeno perigoso, e aqueles que cesan o seu consumo fano por bos motivos, é necesario que aqueles que decidan deixar o alcol teñan en conta a dependencia física que o seu organismo mantén con esa substancia.

Resulta imprescindible en casos de adiccións ou consumo de substancias durante un tempo prolongado (incluíndose medicamentos tales como tranquilizantes ou antidepresivos), que a retirada da substancia déase de maneira gradual.


Sinais de que tes un “problema” co alcol


https://www.ispeech.org/text.to.speech

Unha cervecita no aperitivo, ou dous, unhas copitas de viño na comida, un chopo ou un gin- tonic tras o café...

O alcol é unha substancia cotiá, consumida de maneira esporádica ou habitualmente por tres cuartas partes da poboación española, polo que se trata da droga máis consumida en España. «O seu consumo está tan normalizado na nosa sociedade que moitas persoas cando se queren dar conta senten que necesitan tomarse unha copa para sentirse mellor, e caen nun ritmo abusivo de bebidas alcohólicas», apunta Rocío Panos, xefa do equipo de actuacións con familias da FAD.

En ocasions, tanto adultos como adolescentes, déixanse levar por unha rutina de inxerir bebidas alcohólicas cada vez que quedan con amigos ou acoden a un acto social. Estes encontros que son tan habituais poden inducir a exceso de alcol no organismo se non se teñen uns hábitos claros establecidos ou se non se sabe dicir «non».

Esta experta explica que moitas persoas non son conscientes de que están a tomar unha droga e «que están a prexudicar seriamente a súa saúde, moi en concreto o seu fígado, que traballa ás alancadas para dixerir o exceso de alcol». «Nos inicios non hai sinais externos que demostren que se está prexudicando ao organismo máis aló das resacas e a dor de cabeza tras unha bebedeira e, por iso, tardan en darse conta de que teñen un problema».

Con todo, non hai que obviar que o alcol inxerido nunha bebida é absorbido no aparello dixestivo, desde onde pasa á circulación sanguínea na que pode permanecer ata 18 horas. É eliminado finalmente a través do fígado. A presenza continuada de alcol no organismo e o seu consumo repetido é responsable da maioría das lesións que esta substancia produce no noso corpo, como a cirrosis hepática ou as encefalopatías nas que o funcionamento de fígado e cerebro vese gravemente alterado.

Tal e como especifican no Pan Nacional sobre Drogas, os efectos do alcol dependen da cantidade consumida, pero existen outras circunstancias que os poden acelerar ou agravar:

—A idade: Os mozos son máis sensibles para os efectos do alcol en actividades que teñen que ver coa planificación, memoria e aprendizaxe, e son máis «resistentes» que os adultos para os efectos sedantes e á descoordinación motora.

—O peso e o sexo: O alcol afecta de modo máis grave ás persoas con menor masa corporal. En xeral, a muller pesa menos e o tamaño dos seus órganos internos é proporcionalmente máis pequeno. Por tanto, menores cantidades de alcol poden xerar máis rapidamente danos psico-orgánicos e desenvolver problemas co alcol máis facilmente que no home.

—A cantidade e rapidez da inxesta: Segundo a cantidade de alcol consumida, pode considerarse como de baixo, alto risco ou perigoso. A maior inxesta de alcol en menor tempo, maior posibilidade de intoxicación.

—A combinación con bebidas carbónicas (tónica, colas, etc.) acelera a intoxicación.

—A inxestión simultánea de comida, especialmente de alimentos graxos, enlentece a intoxicación pero non evita nin reduce os danos ao organismo.

—A combinación con outras substancias, como os tranquilizantes, relaxantes musculares e analxésicos, potencia os efectos sedantes do alcol. Cando se combina con cannabis increméntanse os efectos sedantes de ambas as substancias; no caso da cocaína, que é un estimulante, os efectos contrarréstanse, pero a toxicidade de ambas as substancias é maior que se se consumisen por separado.

Hai adolescentes que aseguran que as bebidas alcohólicas non supoñen para eles ningún ningún risco, debido a que só consomen as fins de semana. «Con todo, —explica Rocío Panos— resulta igual de prexudicial beber a diario en exceso como non beber de luns a xoves e excederse durante a fin de semana».

A adicción é un proceso complexo e variable que depende de moitos factores polo que non existe un tempo concreto a partir do cal unha persoa poida considerarse adicta. Con todo, adoita ser frecuente que, a maior cantidade de consumo, maior frecuencia, menor idade no afectado, menor distanciamento entre dose, consumos prolongados e dependendo da vulnerabilidade do individuo, o tempo se vaia reducindo.

Sinais inequívocos dun consumo excesivo.
Como membro da FAD, Rocío Panos engade que hai sinais inequívocos de que unha persoa ten un problema co alcol. Non é imprescindible identificarse con todas elas, basta con facelo con algunha:

  • —Diminución ou abandono do rendemento escolar ou laboral.
  • —Cambios bruscos de humor e no coidado e o aseo persoal.
  • —Illamento físico, tendencia a illarse na habitación.
  • —Diminución da comunicación verbal e afectiva.
  • —Redución ou abandono de afeccións e intereses.
  • —Perda de responsabilidades.
  • —Aumento da irritabilidad e o insomnio.
  • —Aumento do nerviosismo ao non poder beber alcol.
  • —Necesidade de beber alcol para empezar ben o día.
  • —Dificultades económicas e/ou pequenos furtos.
  • —Problemas legais repetidos relacionados co uso do alcol.
  • —Refuxio no alcol como maneira de enfrontar calquera situación difícil ou problemática.
  • —Dificultade para controlar a cantidade que se bebe e para limitar o consumo.
  • —Xeración de problemas en casa, no traballo, con amigos,… debido ao consumo de alcol.

Se se presentan varias destas características, sería conveniente acudir a un profesional para poder facer a valoración adecuada do problema co alcol.

Canto antes asúmase que hai un consumo excesivo, máis fácil será acabar con el 

conclúe Rocío Ramos.


Estas son as causas polas que as persoas experimentan ansiedade despois de beber alcol


iSpeech.org

O corpo rexistra un desequilibrio nas substancias químicas do cerebro que conducen á ansiedade. Especialistas advertiron que beber alcol é máis perigoso que a éxtase e o  LSD

Despois dun día difícil no traballo, unha discusión coa parella ou calquera outro problema, é común que a xente recorra ao alcol debido a que se ten a crenza de que xera certa sensación de tranquilidade e felicidade momentánea. Con todo, a ansiedade e o consumo de bebidas alcohólicas están máis relacionadas entre si do que cremos.

De acordo con David  Nutt, profesor de  neuropsicofarmacología no Imperial  College de Londres, o alcol é máis perigoso que a éxtase e o  LSD.  Cando unha persoa inxere calquera tipo de licor, se  inhibe a actividade das células nerviosas, así o explicou o especialista ao medio británico  The  Guardian.

As dúas primeiras copas teñen un efecto  adormecedor pois o cerebro se calma, reducindo a excitación ao facer que se disparen menos neuronas. Por iso as persoas séntense felices ao beber.

Cando se chega á terceira ou cuarta copa, xérase outro efecto no cerebro mediante o cal se empeza a bloquear o  glutamato, principal  transmisor  excitador no cerebro. A redución deste  neurotransmisor tradúcese en menos ansiedade, por iso cando alguén se  emborracha sente menos ansiosa que cando só tomou un par de bebidas. En resumo, xera un estado de felicidade.

O seguinte que ocorre é que o corpo rexistra este desequilibrio nas substancias químicas do cerebro e tenta corrixilo. Cando alguén se atopa bébedo, o corpo busca reducir os niveis do acedo gamma- aminobutírico ( GABA) á normalidade e incrementar o  glutamato. Por tanto, cando se deixa de beber, o corpo termina cunha función de  GABA baixa e un aumento no  glutamato, situación que conduce á ansiedade.

Segundo explicou David  Nutt, o alcol tamén conduce a convulsións, polo que as persoas chegan a ter  problemas de abstinencia. O cerebro tarda polo menos un día en volver ao seu estado normal, e mesmo anos.

Os desequilibrios no  neurotransmisor e o  glutamato non son o único problema. O alcol tamén causa un incremento da  noradrenalina, coñecida como a hormona da loita ou  fuxída. De acordo co especialista, esta hormona "suprime a tensión cando se bebe por primeira vez e auméntao na abstinencia".

Ademais das causas relacionadas cos procesos químicos, hai unha causa crave derivada da imposibilidade de lembrar as cousas que se dixeron e fixeron baixo os efectos do alcol. E é que cando o  glutamato bloquéase, o cerebro queda incapacitado para lembrar.

A ansiedade xerada pola inxesta de alcol non afecta a todos da mesma maneira. Un estudo publicado na revista  Personality  and Individual  Differences arroxou que as persoas máis tímidas rexistraban niveis moito máis altos de ansiedade ao día seguinte de haber bebido, que as persoas máis  extrovertidas.

A investigación apuntou a que, posiblemente, os niveis  Gaba sexan máis baixos de forma natural nas persoas tímidas, polo que a súa ansiedade ao día seguinte é maior. Outra teoría apunta a que é un efecto psicolóxico, debido a que este tipo de persoas son máis propensas a repasar as accións cometidas.

Aínda que beber pode solucionar a ansiedade a curto prazo, ao longo ten consecuencias máis prexudiciais, así o sinalou a investigación citada por  The  Guardian. Por tanto, débese evitar beber ante unha situación de tensión, pois as persoas evitan enfrontar e solucionar o problema.


¿POR QUE SOMOS ADICTOS?


https://www.ispeech.org

As substancias que alteran o estado de ánimo teñen unha base común.
Imaxínese que bota un grolo de whisky. Que dá unha calada a un cigarro ou a un porro de marihuana. Que esnifa un pouco de cocaína. Que se xuta heroína.Pase por alto se estas drogas son legais ou ilegais. Concéntrese, por agora, na química, no momento no que con calquera destas cousas billóns de potentes moléculas irrompen no seu cerebro a través do sangue. Unha vez alí, desencadean unha sucesión de acontecementos químicos e eléctricos, unha especie de reacción neurológica en cadea que vai rebotando polo cranio e reorganiza a realidade interior da mente.
Dada a complexidade destes acontecementos -e o funcionamento interno da mente en xeral-, non é de sorprender que os científicos loitasen con todas as súas forzas para comprender os mecanismos da adicción.
 
Moitos científicos están convencidos de que a resposta pode ser máis sinxela do que ninguén se atreveu a imaxinar. Segundo eles, o que teñen en común todas estas drogas que alteran o estado de ánimo é unha notable capacidade de aumentar o nivel dunha substancia corrente do cerebro chamada dopámina.
 
Por exemplo, o ano pasado, varios grupos de científicos demostraron que, nas áreas do cerebro ricas en dopamina, a nicotina compórtase en gran medida como a cocaína. Agora, un equipo de investigadores dirixido por Nora Volkow, do Laboratorio Nacional Brookhaven de Nova York, publicou as probas máis fidedignas de que o aumento da dopamina no cerebro dos adictos é o que provoca o subidón de cocaína. Nunha edición recente da revista británica Nature, describiron como se pode utilizar unha avanzada tecnoloxía de representación de imaxes cerebrais para estudar o aumento de dopamina e vinculalo ás sensacións de euforia.
 
Do mesmo xeito que a serotonina (a substancia química do cerebro na que inciden antidepresivos como o Prozac), a dopamina é un neurotransmisor, unha molécula que leva mensaxes dunha neurona do cerebro a outra. A serotonina asóciase a sensacións de tristeza e benestar; a dopamina, ao pracer e ao xúbilo. A dopamina pode aumentar debido a un abrazo, un bico, unha palabra amable ou unha vitoria nunha partida de póker, e tamén debido ao intenso pracer que provocan as drogas.
 
Agora, os científicos cren que a dopamina non é só unha substancia química que transmite sinais de pracer, senón que, de feito, pode ser a molécula dominante na adicción. Isto non quere dicir que a dopamina sexa a única substancia química implicada nin que os procesos de perturbación do pensamento que caracterizan o consumo crónico de drogas débanse exclusivamente á dopamina. O cerebro é máis sutil que todo iso. As drogas modulan a actividade dunha variedade de substancias químicas do cerebro, cada unha das cales se cruza con moitas outras.
 
A medida que os científicos se van familarizando co funcionamento e a dopamina (e con como este vese afectado polas drogas), os achados indican que poderiamos estar a librar a batalla equivocada na guerra contra as drogas. Os estadounidenses tenden a considerar a drogadicción como un defecto de carácter. Pero este estereotipo está a empezar a dar paso á aceptación de que a dependencia das drogas ten unha clara base biolóxica. Volkow, de Brookhaven, declara: "A adicción é unha desorde no cerebro que non é diferente doutras formas de enfermidade mental"


O alcol e os seus efectos.


iSpeech.org

Parece que non nos vai a pasar nada por tomar unhas cervexas ou uns cubalibres.

O efecto dunha ou dúas cervexas non parece ser nada que teña que preocuparnos porque o seu efecto dilúese no tempo que tardamos en tomalas e non parece que cause efectos no noso corpo, aínda que a realidade é outra moi distinta.

O alcol ten un efecto acumulativo e vai facendo o seu traballo no organismo aínda que non sexamos capaces de darnos conta nun principio. Os efectos máis obvios prodúcense ao pouco tempo da inxesta do alcol.

Obviamente, estes resultan máis ou menos visibles segundo a constitución de cada persoa e outros factores, pero sempre están presentes. O alcol provoca distorsiones da percepción e entorpece a reacción ante estímulos externos. Ademais, tamén fai diminuír a atención ante todo o que rodea á persoa que consumiu.

Os síntomas por intoxicación alcohólica, aínda que leve, ven reflectidos no comportamento do consumidor. Se nubla a vista e poden producirse alteracións noutros sentidos, como o oído. Outro dos efectos é unha sensación de euforia que pode facer que se tomen decisións equivocadas e coméntanse erros de xuízo que en estado de sobriedade non se cometerían.

Todos estes síntomas e outros, que son menos visibles, maniféstanse no curto prazo, pero a medio e longo prazo estes multiplícanse. Non é necesario que se consuma moito alcol para que vaia causando estragos no organismo de quen o inxere.

A longo prazo prodúcense danos no fígado e o sistema nervioso. Tamén aparecen problemas relacionados coa vida sexual, coa perda da libido e outros problemas máis físicos, que poden chegar a perturbar a vida diaria de quen bebe alcol.

Por este motivo é aconsellable manterse afastado do consumo de alcol. A maioría das persoas beben por costume social, non porque realmente gocen co consumo e os seus efectos. Esquezamos esa presión. Se se quere gozar de verdade, pódese facer sen tomar nin un só gramo de alcol e mantendo a saúde.


Traducir a…

Arquivos

Calendario

Xuño 2020
M T W T F S S
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  

Seguirme no Twiter

¿ ÓNDE ESTÁMOS ?…

Subscríbete ao blogue por correo electrónico

Introduce o teu correo electrónico para subscribirte a este blogue e recibir notificacións de novas entradas.

Visitas

contador de visitas

Traducir a…

Arquivos

Calendario

Xuño 2020
M T W T F S S
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  

Seguirme no Twiter

¿ ÓNDE ESTÁMOS ?…

Subscríbete ao blogue por correo electrónico

Introduce o teu correo electrónico para subscribirte a este blogue e recibir notificacións de novas entradas.

Visitas

contador de visitas
A %d blogueros les gusta esto: